Typowa biogazownia rolnicza najczęściej składa się ze:

• zbiorników wstępnych na biomasę (silosów, kontenerów, zbiorników podziemnych na substraty płynne); niekiedy również hali przyjęć,
• zbiorników fermentacyjnych, przykrytych szczelną membraną,
• zbiorników pofermentacyjnych lub laguny, w których gromadzi się poferment,
• komory higienizacji lub pasteryzacji, w przypadku wykorzystania w procesie odpadów wymagających obróbki termicznej (np. odpady z rzeźni),
• opcjonalnie: różnych urządzeń do przetwarzania pofermentu, np. linii do jego odwadniania, suszenia, konfekcjonowania jako nawóz; kompostowni, gdzie po dodaniu składników
• zagęszczających (np. rozdrobnionej słomy poddawany jest stabilizacji tlenowej; urządzeń do brykietowania po wcześniejszym odwodnieniu itp.,
• układu kogeneracyjnego (silnik gazowy i generator elektryczny), produkującego energię elektryczną i cieplną, zainstalowanego w budynku technicznym lub w kontenerze.

Zbiorniki do przechowywania biomasy zależne są od rodzaju, ilości i charakteru substratów. Najczęściej wykorzystywane w biogazowniach kiszonki roślinne wymagają przechowywania w silosach lub rękawach. Wielkość silosów powinna być dobrana do ilości gromadzonych substratów. Najczęściej stosowanym rozwiązaniem są betonowe silosy, zaopatrzone w instalację obioru odcieków, co zapobiega przedostawaniu się odcieków do gleby i jej zanieczyszczaniu. Silos z kiszonką powinien być szczelnie okryty, aby uchronić zawartość przed wysychaniem, dostępem tlenu czy wody deszczowej.

Wykorzystanie substratów płynnych wymaga instalacji zbiornika, do którego można przelewać substrat podczas jego dostarczenia do biogazowni i dozowania w miarę potrzeby do komory fermentacyjnej. Zbiorniki takie mogą być naziemne (np. cysterny) lub podziemne. Położenie biogazowni w sąsiedztwie instalacji produkującej substrat ciekły (np. blisko gorzelni, mleczarni, fermy zwierząt) umożliwia transport substratu za pomocą rurociągu.

Proces fermentacji prowadzony jest w komorach fermentacyjnych. Biogazownia może być wyposażona w jedną lub kilka komór fermentacyjnych, zależnie od zastosowanych rozwiązań technologicznych. Komory mogą być betonowe lub stalowe, zaopatrzone w instalację do ogrzewania, izolowane, umożliwiające dostęp do wnętrza w przypadku awarii lub konieczności wykonania prac konserwacyjnych czy remontowych.

Rys.5. Różne usytuowania komór fermentacyjnych
Źródło: Materiały I Forum Ekoenergetycznego, Fundacja Zielony Feniks, Polkowice, 2009.