Analiza skutków ekonomicznych i społecznych funkcjonowania biogazowni rolniczych jest trudna do skwantyfikowania. W stosunkowo łatwy sposób można oszacować liczbę osób bezpośrednio zatrudnionych w biogazowniach, w Polsce wynosi około 5 zatrudnionych na 1 MW_e zainstalowanej mocy (bieżąca obsługa, dozowanie substratów, suszenie pofermentu, dozór instalacji).

W tabeli 1 zestawiono wybrane wskaźniki charakteryzujące sektor biogazowy w Unii Europejskiej w latach 2010-2012. W badanych latach nastąpił wzrost produkcji biogazu z 10,9 do 12,0 Mtoe, w tym biogazu rolniczego z 7,0 do 8,0 Mtoe. Wartość wytworzonego biogazu w 2012 roku osiągnęła kwotę około 5,7 mld Euro. Największym wytwórcą biogazu w Unii Europejskiej są Niemcy, w 2012 roku w kraju tym wytworzono 6,4 Mtoe biogazu, głównie rolniczego (92,3%). W sektorze biogazowym zatrudnionych było 50 tys. osób.

Biorąc pod uwagę, iż potencjał polskiego rolnictwa w zakresie produkcji surowców do wytwarzania biogazu, jest zbliżony do potencjału Niemiec, jego wykorzystanie mogłoby się przyczynić do powstania około 50 tys. nowych miejsc pracy.

Zbliżone szacunki podane są w raporcie „Pracując dla Klimatu” [2011], z którego wynika, że w sektorze produkcji energii z biogazu, w 2020 roku znalazłoby zatrudnienie 60 tys. osób, a w 2030 roku 90 tys. osób, przy założeniu, że zostaną zrealizowane prognozy wynikające z „Polityki energetycznej Polski do 2030 roku” [Polityka 2009].

Szacując wpływ użytkowania energii ze źródeł odnawialnych na rynek pracy należy uwzględnić ich wpływ stymulujący powstawanie nowych stanowisk pracy w energetyce odnawialnej i instytucjach ją obsługujących. Nowe miejsca pracy powstają bezpośrednio przy montażu i użytkowaniu instalacji wykorzystujących odnawialne źródła energii, oraz są pośrednio generowane przez rozwój energetyki odnawialnej, na przykład [Ekonomiczne 2000]:

-       w produkcji urządzeń przetwarzających energię ze źródeł odnawialnych na nośniki wykorzystywane w sferze produkcji, usługach i konsumpcji;

-       w sprzedaży produkowanych w kraju lub importowanych urządzeń i technologii;

-       w ewentualnym eksporcie urządzeń i technologii;

-       w produkcji, przygotowaniu i sprzedaży biopaliw;

-       w produkcji oraz imporcie lub eksporcie urządzeń pomiarowych i elektronicznych wykorzystywanych w energetyce odnawialnej;

-       w rozbudowie istniejących sieci energetycznych, oraz w produkcji materiałów i urządzeń potrzebnych do ich rozbudowy (np. kabli i transformatorów dla sieci elektroenergetycznych);

-       w usługach dla przedsiębiorstw, np. konserwacja urządzeń, usługi konsultingowe i finansowe, w administracji publicznej wydającej pozwolenia na budowę i nadzorującej pracę instalacji;

-       nowe stanowiska pracy generowane przez konsumpcję dochodów nowozatrudnionych pracowników energetyki odnawialnej.

Tabela 1. Wybrane wskaźniki charakteryzujące sektor biogazowy w Unii Europejskiej w latach 2010-2012.

Źródło: Opracowanie własne na podstawie „The State of Renewable Energie In Europe. Edycje 2012-2013, 12 i 13 EurObserv’ER Report.

Ktoe - 1000 ton oleju ekwiwalentnego, jednostka energii, 1 ktoe = 41 868 GJ;

Literatura

1. Polityki energetyczna Polski do 2030 roku. Ministerstwo Gospodarki, Warszawa 2009.
2. Gostomczyk W. 2013: zróżnicowanie nakładów pracy i kosztów w sektorze odnawialnych źródeł energii. Roczniki Stowarzyszenia Ekonomistów Rolnictwa i Agrobiznesu, t. XV, z. 4, s. 122-127.
3. Pracując dla klimatu. Zielone miejsca pracy w Polsce. Greenpeace Polska. 2011.
4. The State of Renewable Energies In Europe. 11^th EurObserv’ER Report.
5. The State of Renewable Energies In Europe. 12^th EurObserv’ER Report.
6. The State of Renewable Energies In Europe. 13^th EurObserv’ER Report.