Autor

Pod wpływem zmieniającego się otoczenia, gminy będą musiały tworzyć i prowadzić politykę energetyczną. Pierwszym krokiem w tym kierunku powinno być nadanie odpowiedniej rangi planowaniu energetycznemu. Od momentu wejścia w życie Prawa energetycznego, część gmin podjęła się opracowania planów energetycznych. Efekty tych działań są różne i wynikają ze zróżnicowanego podejścia do problematyki przez same gminy, jak i działające na ich zlecenie firmy doradcze. Nadal nie jest doceniana rola założeń do planu, które stanowią podstawę kształtowania uwarunkowanych interesem odbiorcy oddolnych mechanizmów rynkowych. Staranne i rzetelne opracowanie założeń …daje gminie szansę na prowadzenie polityki energetycznej na lokalnym rynku energii i prawo do negocjacji i wyboru usługodawcy, jakim jest przedsiębiorstwo energetyczne. Wykorzystanie założeń do prowadzenia przez gminę aktywnej polityki zwiększa szansę na osiągnięcie przez nią celu, jakim jest zadowolenie odbiorcy końcowego.

Racjonalne gospodarowanie energią, kluczowe dla rozwoju gospodarczego nabiera coraz większego znaczenia nie tylko w skali kraju, ale także na poziomie gmin. Polityka energetyczna oraz inteligentne zarządzanie energią i środowiskiem na poziomie krajowym są realizowane już od dłuższego czasu i został wypracowany system gromadzenia informacji na potrzeby zarządcze na tym poziomie decyzyjnym. Na poziomie lokalnym kwestie te stały się przedmiotem zainteresowania stosunkowo niedawno, dlatego brakuje wzorców do naśladowania a także specjalistów w zakresie gospodarki energetycznej.

Bezpieczeństwo energetyczne najczęściej rozpatrywane jest jako element szeroko rozumianego bezpieczeństwa ekonomicznego. Energia oraz surowce energetyczne są produktem strategicznym, mającym realny wpływ niemal na wszystkie elementy prawidłowego funkcjonowania podmiotów gospodarczych. Są determinantami działania organów państwa i samorządu terytorialnego nie tylko na polu gospodarczym lecz także ekologicznym, społecznym i politycznym.

Z przepisów prawa energetycznego wynika, iż gmina występuje jako podmiot zaopatrujący mieszkańców w paliwa i energię, ale przede wszystkim jako odbiorca tych dóbr. Jeżeli gmina może zrezygnować z bezpośredniego zajmowania się zaopatrzeniem mieszkańców w nośniki energetyczne, to absolutnie nie może pozwolić sobie na niewypełnienie obowiązku dostaw paliw i energii do własnych obiektów użyteczności publicznej.

Pełniąc funkcję producenta i dostawcy energii gmina zobowiązana jest do pokrywania zapotrzebowania na energię zgłaszanego przez mieszkańców oraz przedsiębiorstwa działające na jej obszarze. W skali naszego kraju ta funkcja gmin nie jest zbyt popularna, obserwujemy znaczące różnice, jeżeli chodzi o jej realizację. Tylko nieliczne gminy mają znaczący wpływ na produkcję i dystrybucję energii, inne mają na nie wpływ ograniczony lub nie mają go wcale. Ostatnimi czasy funkcja gminy jako producenta i dostawcy energii ulega rozwojowi i miejmy nadzieję, że ta tendencja się utrzyma.

Planowanie energetyczne jest jedną z istotniejszych form aktywności władz gminy wobec gospodarki energetycznej. Najczęściej wiąże się z procesem przygotowania i podejmowania decyzji gospodarczych w obszarze gospodarki energetycznej gminy. Planowanie energetyczne powinno być powszechnie obecne w gospodarce energetycznej, gdyż dzięki niemu władze gminy mogą aktywnie kształtować lokalny system energetyczny. Jest ono konieczne, ponieważ umożliwia realizację gospodarczych i politycznych interesów władz gminy, pozwala na lepsze zaspokojenie potrzeb energetycznych i na dokładniejsze określenie priorytetów rozwoju lokalnego rynku energii.