WSTĘP
Wytwarzanie metanu zachodzi w przyrodzie w naturalnych warunkach, które istnieją w warstwach mułu, na obszarach pól uprawnych zalanych wodą np. ryżowych, gnijących pozostałościach roślinnych itp. Początkowo biogaz nazywany był gazem błotnym lub bagiennym, gnilnym, ściekowym ze względu na miejsce naturalnego powstawania. Biogaz i jego główny składnik – metan oraz jego właściwości i wartość opałowa, zostały odkryte w 1776 r. przez Alessandro Voltę – włoskiego fizyka. Nazwę „biogaz” zaproponował Noack w 1955 roku, [za Bartoszek B., Buraczewski G. 2011[1]] dla mieszaniny gazów powstających podczas fermentacji metanowej odchodów zwierząt hodowlanych i odpadów rolniczych. Proces wytwarzania metanu może zachodzić również w sztucznie stworzonych warunkach, w komorach, gdzie na skutek fermentacji metanowej uzyskuje się biogaz.
Strona została utworzona dzięki dofinansowaniu Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej. Za jej treść odpowiada wyłącznie Fundacja na rzecz Rozwoju Polskiego Rolnictwa.
