Innowacyjna technologia przygotowania biomasy dla biogazowni
Innowacyjna technologia przygotowania biomasy dla biogazowni
Rysunek 4. Mikronizer hydrauliczny
Źródło: Mazurkiewicz M., Pleszkun A., Czarko N 2011. Patent nr 394168.
Urządzenie (rys. 4) składa się z transportera (8) dozującego materiał (7) do komory roboczej (1), którą otwiera komora zasypowa (2). Stamtąd biomasa przenoszona jest do komory (3) wspomaganej śrubą ślimakową (4,5). Materiał zostaje przepchnięty do perforowanej komory (6) w kształcie ściętego stożka i tam zostaje zagęszczony. Na wylocie perforowanego stożka zwanym gardzielą i na jego pobocznicy znajduje się zespół obrotowych głowic (9), które generują strumienie cieczy pod wysokim ciśnieniem (10), dostarczanej za pomocą pompy (11) ze zbiornika (12). Produkty dezintegracji generowane w komorze (13), są przemieszczane rynną (14) przy pomocy śruby ślimakowej (15) do zbiornika (17), z którego mogą być wprost przepompowane pompą (18) do zbiorników biogazowni (19) lub ze zbiornika z mieszadłem (20) i czujnikiem temperatury (21) pompowane (22) do pojazdów transportowych (23).
Według założeń twórców wynalazku ma być on stosowany do mikronizacji biomasy roślinnej, odpadów rzeźnych i innych materiałów ulegających biodegradacji, w tym odpadów komunalnych, przeznaczonych do produkcji biogazu. Jest to szczególnie istotne w przypadku takich substratów, jak słoma, trawa, liście, łodygi roślin, szypułki i inne resztki owoców, jak również obornik, a więc materiałów trudno biodegradowalnych. Mikronizer opisany powyżej ma stać się elementem składowym bioelektrowni budowanej w technologii ELECTRA® [Łukaszek 2013].
Inny patent (WO 2013127792 A1: Method and device for large-scale processing of biomass for energy production), również oparty na metodzie hydraulicznej, zakłada wykorzystanie do mikronizacjinie tylko wody, ale również innych cieczy, w tym wodę procesową, zawracaną z biogazowni.
Dezintegracja biomasy może mieć ogromne znaczenie na etapie przygotowania substratów do wprowadzenia do komory fermentacyjnej oraz w przebiegu samego procesu fermentacji. Skrócenie czasu retencji, wzrost wydajności biogazu i przede wszystkim – szersze wykorzystanie substratów dotychczas mało przydatnych dla biogazowni, jak słoma czy drewno, dają możliwości rozwoju technologii innowacyjnych [Kowalczyk-Juśko 2014].
Literatura
Duda K.: Hydroliza Termiczna Cambi - połączenie procesów hydrolizy, dezintegracji i sterylizacji osadów ściekowych. Doświadczenia z instalacji w skali technicznej w latach 1995-2009. Mat. Sem., Gdańska Fundacja Wody, 27-29 stycznia 2010, Gdańsk.
Kowalczyk-Juśko A.: Wstępne przygotowanie biomasy do produkcji biogazu. Wieś Jutra 3(180), 17-19, 2014.
Kowalczyk-Juśko A.: Rozdrabnianie biomasy dla biogazowni. Czysta Energia 4(152), 33-36, 2014.
Łukaszek W.: Bioelektrownia ELECTRA® a inne technologie w energetyce biogazowej. ŚCITT Kielce, 12.12.2013.
Mazurkiewicz M., Pleszkun A, Czarko A: Zgłoszenie patentowe „A micronizer for crop wastes, animal farming and slaughter wastes and for other biodegradable materials including municipal wastes” EP 2500112 A2, 2012 r.
Myczko A. (red.) 2011: Budowa i eksploatacja biogazowni rolniczych. ITP, Warszawa-Poznań.
Mazurkiewicz M., Pleszkun A., Czyrko N.: Patent nr 394168 „Urządzenie do rozdrabniania odpadów z upraw rolnych oraz hodowli i uboju zwierząt”, zarejestrowany w 2011 r. przez: PL-USA Centrum Badawczo-Wdrożeniowe Nowych Technologii Sp. z o.o., Lubań.
Mobilna linia demonstracyjna do produkcji energii elektrycznej z odnawialnych źródeł – zmikronizowanej biomasy. Instytut Mechanizacji Budownictwa i Górnictwa Skalnego, Warszawa 2012.
Podkówka W. (red.) 2012: Biogaz rolniczy - odnawialne źródło energii. PWRiL, Warszawa.
Tomczak-Wandzel R., Mędrzycka K., Cimochowicz-Rybicka M., Wpływ dezintegracji ultradźwiękowej na przebieg fermentacji metanowej, [w:] Polska Inżynieria Środowiska pięć lat po wstąpieniu do Unii Europejskiej, red. J. Ozonek, M. Pawłowska, Lublin, Monografie Polskiej Akademii Nauk Komitet Inżynierii Środowiska, 2009, T.1, nr 58, 331-337.


Strona została utworzona dzięki dofinansowaniu Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej. Za jej treść odpowiada wyłącznie Fundacja na rzecz Rozwoju Polskiego Rolnictwa.