Wstępne analizy wskazują, że rozwój generacji rozproszonej może przyczynić się do rozwoju lokalnego. Wśród potencjalnych korzyści należy przede wszystkim wymienić [Kłos 2012]:

• zmniejszenie skutków dużych awarii elektrowni systemowych;
• tworzenie i rozwój lokalnych rynków energii;
• rozwój lokalnej polityki energetycznej;
• ograniczenie strat mocy czynnej i biernej na przesył i dystrybucję (źródło zainstalowane blisko odbiorcy);
• znaczna redukcja wpływu sektora energetycznego na środowisko wynikająca z odchodzenia od energetyki węglowej i wprowadzenia na szeroką skalę technologii OZE i wysokosprawnej kogeneracji wykorzystującej paliwa gazowe;
• poprawa parametrów jakościowych energii elektrycznej i wynikająca z tego poprawa obsługi odbiorców końcowych;
• uniknięcie lub odsunięcie w czasie modernizacji, bądź rozbudowy linii elektroenergetycznych WN i NN;
• zacieśnianie więzi pomiędzy nauką a przemysłem – różnorodność techniczna powinna przełożyć się na potrzebę opracowywania i wdrażania innowacyjnych rozwiązań technologicznych i kształcenie w tej dziedzinie nowoczesnej, wszechstronnej kadry inżynierskiej (transfer technologii i wiedzy);
• wpływ na rozwój nowoczesnego proekologicznego sektora transportowego (nowoczesna kolej i pojazdy elektryczne);
• stymulacja nowej gałęzi gospodarki (mikrosieci elektroenergetyczne wraz z zapleczem organizacyjno-technicznym);
• realizacja celów polityki 3 x 20 oraz innych dyrektyw energetycznych i środowiskowych Unii Europejskiej;
• aktywny udział odbiorcy w rynku energii.

Generacja rozproszona wraz z odnawialnymi źródłami energii umożliwia wprowadzanie w życie podstawowych zasad, będących priorytetowymi dla gospodarczego rozwoju każdego państwa, a w szczególności polityki energetycznej, w tym: kluczowej w obecnych czasach, niezależności energetycznej.

Znaczny wzrost zainteresowania odnawialnymi źródłami energii nastąpił w latach dziewięćdziesiątych. Wynika to z korzyści, jakie przynosi ich wykorzystanie zarówno dla lokalnych społeczności - zwiększenie poziomu bezpieczeństwa energetycznego, stworzenie nowych miejsc pracy, promowanie rozwoju regionalnego, jak również korzyści ekologicznych, przede wszystkim ograniczenie emisji dwutlenku węgla. Odnawialne źródła energii mogą stanowić istotny udział w bilansie energetycznym poszczególnych gmin czy nawet regionów naszego kraju. Mogą przyczynić się do poprawy zaopatrzenia w energię na terenach o słabo rozwiniętej infrastrukturze energetycznej. Potencjalnie największym odbiorcą energii ze źródeł odnawialnych może być rolnictwo, a także mieszkalnictwo i komunikacja.

Eksploatacja niezależnych źródeł mocy przynosi korzyści zarówno ich użytkownikom jak i zakładom energetycznym. Rozmieszczenie rozproszonych źródeł w pobliżu odbiorców zmniejsza straty przesyłu, obniża koszty dostawy energii, ogranicza bądź odracza potrzeby rozbudowy sieci, a także redukuje ewentualne deficyty mocy w szczycie energetycznym. Natomiast odbiorca zasilany z niezależnego źródła uzyskuje obniżenie kosztów pobieranej energii z jednoczesną poprawą jej jakości i niezawodności dostawy. Dodatkowe korzyści ekonomiczne występują przy skojarzonym wytwarzaniu energii elektrycznej i cieplnej oraz sprzedaży nadwyżek energii do sieci. Mimo, iż niejednokrotnie niezależne elektrownie korzystają z miejscowego, łatwo dostępnego i taniego paliwa, to generalnie nie są nadal konkurencyjne ekonomicznie dla wielkich wytwórców energii elektrycznej lub cieplnej. Niemniej jednak coraz częściej wyżej wymienione korzyści i zalety zdecentralizowanej energetyki przesądzają o jej wyborze przez potencjalnych inwestorów i użytkowników. Trend ten ujawnia się z narastającą siłą nawet na zliberalizowanym amerykańskim rynku energetycznym [Smith 2002].